Í kvöld kom einn maður mér í ótrúlega gott skap. En ég settist niður í sveitta fótbotlaáhorfsherbergið á vistinni og fylgdist með fótboltaleik einum. Liðið mitt, Chelsea, vor afspyrnuslakir og gerði það mig enn fúlli. Með klakapoka nánast inni á pungnum, þar sem nárinn er þar nálægur kom einn maður mér aftur í gott skap. Sá maður er frændi vor, norsarinn sjálfur John Arne Riise, sem er klárlega maður dagsins!

Snilldin ein, þakka fyrir mig J.A. Riise...

Og Friggi, ég er án efa tanaðari en þú verður eftir Rhodos... Sundlaugin á Akureyri gerir gæfumuninn!

Ástralía elskan, hvað get ég sagt? Þetta er draumur í dós!

(þetta er nokkurra daga gamalt blogg... hef verið í vandræðum með að setja það inn. Það tókst núna og ég nenni ekki að bæta við)

Þó ég sé nú ekki búinn að vera lengi hérna þá er mér strax farið að líka óóótrúlega vel, ég ætla þó að fara vel yfir ferðasöguna því hún er rosaleg.

(Þetta er langt, svo fyrir þá sem nenna ekki að lesa hrakfarir og hvernig það er að fara til Ástralíu skulu sleppa því og fara niður)

Ég lagði af stað frá heimili mínu í Háuhlíð 1, Sauðárkróki í -10°C og gat varla verið inni í bílnum, vegna þess að þegar maður er að fara til Ástralíu þá er maður ekki mikið að hugsa um að taka með sér hlý föt. Við sváfum svo í Reykjavík og ekki fékk maður mikinn svefn, því við þurftum að leggja af stað út á flugvöl klukkan korter yfir fimm því flogið var klukkan 8. Fyrst var flugið til London og það tekur um þrjár klukkustundir.
Í London þurftum við að bíða í rúma fjóra tíma og þar nýttum við tíman til að borða beyglur í Beygluhúsinu, drekka kaffi og þess háttar. Næsta flug var töluvert lengra en það var allaleið til Dubai í Suður Arabísku Furstadæmunum. Við flugum með Emirates og var flugvélin ótrúlega næs! Hver og einn með sitt sjónvarp og þetta sjónvarp innihélt nokkuð mikið efni til tómstunda, mini-tölvuleiki, stórt og gott geisladiskaúrval, útvarpsstöðvar, fjöldann allan af bíómyndum og sjónvarpsþáttum sem maður gat valið úr. Þrátt fyrir öll þessi fríðindi og góðan mat í þokkabót þá voru þessir rétt tæpu átta tímar í flugvélinni frekar erfiðir! Gaman samt að fljúga yfir Evrópu og Persaflóa.
Næsti áningarstaður, Dubai... Spes! Þegar við lenntum þá var ekki búin að klára aðkomuna að flugvellinum og því fórum við út einhversstaðar lengst í burtu frá flughöfninni og tókum rútu að henni. Þegar við komum inn í flughöfnina byrjuðum við að sjálfsögðu á Security Check en það var með minna móti og gæjarnir ótrúlega tjillaðir. Flughöfnin sjálf var þó óóótrúlega flott og byggingin nánast listaverk að innan. Við röltum um og það var ótrúlegt hversu margir Arabar og Afríkubúar sváfu þarna um öll gólf. Flestir voru nú skynsamir og sváfu á teppunum á gólfinu með stolið teppi úr flugvélinni ofan á sér en sumir létu sér nægja að sofa á grjóthörðum marmaranum. Þetta fannst mér nú ótrúlega spes og fyrst um sinn vorkenndi maður þeim en svo komst maður að því að það var nú ekki mikill vandi að reyna að finna sér betra sæti :) Í Dubai þurftum áttum við að bíða í 7 tíma eftir fluginu okkar en allt kom fyrir ekki, seinkun um tvo tíma sem munaði ótrúlega miklu þar sem þreytan var mikil.
Næsta og síðasta flugið var svo frá Dubai til Perth Ástralíu, 11 tímar takk fyrir. Flugvélin svipuð en ekki alveg eins mikið að velja úr um því það var fyrirfram ákveðið hvað var spilað á hvaða tíma í tónlistinni og bíómyndunum. Þó einsog alltaf gat maður fengið eins mikinn bjór, gos, rauðvín einsog maður vildi og bjargaði það manni sem og svefninn. Þessir 11 tímar liðu frekar hratt fyrir sig miðað við fyrra flugið og klukkan 7 að kvöldi til (á íslenskum tíma, 4 um nótt í Ástralíu) vorum við lennt í Perth. Security tjekkið þar er töluvert strangara en í Dubai og voru allar töskur opnaðar því þau eru ofboðslega pláguhrædd.
Loksins komumst við út úr flugstöðinni með Jómba og Lóu sem tóku á móti okkur. Þegar ég kom út, ég tek fram að klukkan var að verða 5 um nóttina/morguninn þá var samt sem áður 17°C hiti og ótrúlega notalegt, nokkuð svalt meira að segja.
(Ferðasagan endar)

En nóg af details... þetta var ferðasagan í heild sinni. Löng og erfið ferð en núna hef ég heldur betur komist að því að hún var þess virði, Ástralía er æðisleg. Sólin kemur upp um 7 leytið á morgnanna og þá er rétt rúmlega 20°C hiti. Yfir daginn hefur hitinn alltaf farið vel yfir þrjátíu og þrátt fyrir að það er skýjað þá finnur maður fyrir sólinni brjótast í gegn. Við höfum ekki enn fengið vel sólríkan dag þar sem hitinn fer upp í 40°C en þó hefur verið rosalega heitt.
Í stuttu máli það sem ég hef gert í Perth: Áramótapartý hjá syni Jómba, Valda þar sem var grillað og drukkið bjór. Bjórinn hérna er æðislega góður og í þessu partýi held ég að ég hafi smakkað um 7 tegundir, einn þó sérstaklega góður og hann heitir Hoegaarden og er hveitibjór (hvítur bjór). Næsta dag fór ég á Perth Cup sem eru hesetaveðreiðar og þar eru saman komin að ég held milli 20 og 30 þúsund manns að veðja og allir fínir. Hver einasta stelpa/kona er dressuð upp í kjól og kallarnir eru flestir í fínni kantinum. Þarna tók ég vel eftir því að Ástralskar stelpur eru margar hverjar mjög álitlegar.
Nú var ég að koma heim frá Dunsborough þar sem við og fjölskylda Jómba vinar pabba leigðum hús. Dunsborough er sunnar en Perth og alveg við sjóinn. Ég er búinn að gera margt hérna, t.d. labba á brú í skóginum sem er í 40m hæð, fara á vínakra í vínsmakkanir, fara á ströndina, worka tanið að sjálfsögðu og síðast en ekki síst fórum við á tónleika-Festival. Þar sá ég m.a. Black Rebel Motorcycle Club, Blackalicious (þeir tóku Blazing Arrow :D), Áströlsk bönd og síðast en ekki síst: KINGS OF LEON!! Það var svo biiilað, og sérstaklega þegar þeir tóku Milk, vámaður... Friggi, you should feel jelous that was awsome!
Þó ætla ég að segja einnig eina gallann í Ástralíu, sem er tímamismunurinn. Þegar ég byrjaði að skrifa þessa færslu var klukkan hálf sjö að morgni til, vegna þess að ég er ekki enn búinn að aðlagast tímanum almennilega en það kemur.

Ég mæli sterklega með Ástralíu og ég tel það öruggt að ég komi hingað aftur í framtíðinni... Þó á ég enn eftir tvær vikur og ætla ég að njóta þeirra í botn.

Ég sagðist ætla að hætta að blogga en ég varð að fara aðeins yfir þetta hvað ég hafði gert... Ég mun svo ekki blogga aftur í Ástralíu en ég mun væntanlega blogga þegar ég kem heim, mér gengur ekki nógu vel að hætta! Einnig posta ég myndum á facebook von bráðar...

Hafið það gott í frostinu kæru vinir og gleðilegt nýtt ár...

Hrakfarir og heimkoma...

Sæl öll þið sem hafið gaman af að lesa bloggið mitt og hvað ég er að gera hér í Danaveldi. Einsog ég sagði í fyrsta blogginu hérna í Danmörku þá ætla ég ekki að halda áfram að blogga þegar ég kem heim til Íslands. Þar sem þetta er svona kveðjublogg verður það kannski soldið væmið og óþolandi en ég ákvað samt sem áður að henda því inn.

Nú er aðeins vika í að ég komi heim, 7 dagar... Sem er ekki langur tími, alls ekki! Ég hef upplifað ótrúlega margt hérna í Danmörku, sem og Tékklandi. Mest allt hér hefur verið æðislega frábært, ég trúi varla hversu góð dvöl mín var hér og mæli ég virkilega með þessu skóla fyrir ykkur sem viljið stunda íþróttir en samt sem áður hafa félagslífið í hámarki og ef ykkur líkar við notalegheit, kúr, nudd, hausklór og fleira sem viðkemur notalegheitum þá er Gerlev staðurinn fyrir ykkur. Sérstaklega þar sem hann er úti í sveit svo fólkið er ekki alltaf í bænum heldur hér innan veggja skólans.

En já, ég er að koma heim... Það er æðisleg tilfinning! Vinir og fjölskylda eru einungis brot af því sem ég sakna en samt sem áður það sem ég sakna hvað langmest. Æðislegt að heyra frá foreldrum mínum að mamma er byrjuð að baka, pabbi búinn að veiða rjúpur, gæsir og svartfugla og strax 22. desember þegar ég verð kominn heim mun ég fá villibráð sem ég elska. Ég semsagt verð kominn á Sauðárkrók einhvern tímann að kvöldi til 21. desember og eru heimsóknir vel þegnar og býð ég ykkur velkomin í heimsókn viljið þið hitta mig.

En núna ætla ég að hætta þessu væli og þessari væmnisvitleysu og koma mér að síðastliðnum dögum / vikum...
Fyrir um tveimur vikum síðan þá voru alls 250 ungir krakkar hérna í Gerlev, 4.-6. bekkur ogv vegna þess að við erum að læra að vera íþrótta-leiðbeinendur (ég kem heim með þjálfararéttindi í körfubolta). Við vorum 8 saman í mínum hóp og höfðum við einn bekkinn alveg útaf fyrir okkur í þrjá daga og var það ánefa lífsreynsla. Ég komst til dæmis að því að það er mun erfiðara að þjálfa/kenna boltaíþróttir en aðrar (t.d. dans) vegna þess að þegar þessir litlu englar fá bolta í hönd eða eitthvað sem þau geta hent, dripplað slegist með þá eru þau ekki ennþá litlir englar heldur "litlir djöflar". Við fengum reyndar alveg frábæran bekk og voru þau mjög skemmtileg. Tveir strákarnir elskuðu mig frekar mikið og minntu mig þar með pínu á Valgeir Inga litla frænda (enda á hans aldri). Fótbolta-, körfubolta og Streetmovement-æfingarnar gengu upp og niður en það voru allir sammála um það í hópnum mínum að það fer mér vel að vera þjálfari/kennari því ég næ mjög auðveldlega að tengjast börnum og "setja mig á þeirra plan". Þrátt fyrir þetta ætla ég mér ekki að vera kennari, en ég gæti hugsað mér að vera þjálfari. Krakkarnir tengdust manni frekar mikið á þessum þremur löngu dögum og þegar kveðjuathöfnin var komu þrír drengir og klesstu sér upp við mig og við héldum um axlir hvors annars. Svo þegar athöfnin var búinn og tími til kominn að segja bless kom sá strákur sem var í mestu uppáhaldi hjá mér til mín og sagði: "Palmi, jeg tror jeg vil savne dig" sem á góðri íslensku þýðir: "Pálmi, ég held að ég muni sakna þín". Síðan kom annar drengur, sem hafði tekið húfuna mína og hlaupið með hana út, til mín, henti í mig húfunni og stökk svo og faðmaði mig. Þetta var frábær lífsreynsla og eftir á mjög gaman þó svo að þolinmæðin hafi verið á tæpasta vaði stundum Ég æfðist mikið í dönsku þessa vikuna því þau töluðu litla sem enga ensku og var ég í "International hóp" og voru aðeins tveir danir í honum. Ég talaði að sjálfsögðu einungis dönsku við krakkana og var ég einnig notaður sem túlkur fyrir Pólverjana og Tékkana.

Á meðan þessari viku stóð buðu Malte (player'inn) og Simon (sykurbrúni hnakkinn), sem eru mjög næs gaurar mér að æfa með sér Streetmovement sem felst að mestu í því að hoppa, hífa sig upp hluti, klifra og príla. Hentar þetta mér ótrúlega vel því ég er sterkur miðað við stærð mína og þyngd svo ég hafði ótrúlega gaman af. Upphitunin var nokkuð erfið, en hún fól í sér hlaup, afturábak og áfram, jafnvægisæfingar, hlaup upp og niður stiga, hopp upp og niður stiga, skríða upp og niður stiga o.fl. Þar á eftir fórum við í Streetmovement-park'inn (parkour) og gerðum fullt af æfingum.


Einn leiðbeinandinn með týpískt "Streetmovement" stökk

Strákarnir voru mjög hissa hversu góður ég var í þessu, sögðu að ég væri natural :D Einsog þeim var sagt í ferðinni sinni til Frakklands (þar sem þeir gerðu m.a. yfir 1000 mismunandi armbeygjur einn daginn) þá sagði þjálfarinn þeirra þar að Streetmovement/Parkour væri 95% líkamlegt og 5% tækni og ég hef greinilega mikinn hluta líkamlega hlutans. Ég gerði margt, t.d. hoppa á milli tveggja steyptra 30-40cm veggja þar sem var 2 metrar niður, sveiflaði mér fullt á slám og gerði t.d. þrísixtí sveiflu sem ekki allir í streetmovement hafa gert (og þeir hafa æft þetta í rúma þrjá mánuði), einnig gerði ég catleap og margt fleira. Svo gat ég gert eitt sem þeir sögðu að einungis kennarinn þeirra, Martin sem er lítill naggur sem er megasterkur og með grundvöll í Martial Arts og er að leika sem Stuntman í dönskum sjónvarpsþáttum og myndum, gat gert. En það var að hanga og svo komast upp á slá án þess að nota olnbogana. Ég tel samt að sumir þarna geti þetta en þeir nota yfirleitt smá hopp.
En ekki endaði þetta ævintýri nógu vel, því ég sem er of aktívur geng alltaf aðeins of langt. Ég var að reyna stökk sem var heldur erfitt, beint upp og uppá vegg. Fyrst datt ég en náði að koma höndunum undir mig, næst tókst það, í þriðja skiptið rann ég og dúndraði sköflungnum í og var það frekar vont... Ég reyndi einu sinni enn og það tókst en eftir það stökk athugaði ég sköflunginn minn og var hann ekki vel útlýtandi, en það var veeel djúpur skurður (eiginlega inn að beini) og væntanlega hefur hann verið svona 2,5 x 1,5 cm svo hann var frekar breiður - Ótrúlegt hversu sársaukalítið þetta var. En við reyndum hvað við gátum til að loka þessu með heftiplástrum en það ekki ekki og það endaði með því að ég fór á bráðamóttöku og fékk þrjú spor ...


Svona leit skurðurinn út fyrr í dag áður en saumarnir voru teknir, en tíu dagar eru síðan ég meiddi mig...

Ég tel samt að þessi æfing hafi verið þess virði því ég hafði ótrúlega gaman af og er ég að hugsa um að fara að gera svona æfingar heima, spurning hvort ég fái að hafa eina fótboltaæfinguna með svona æfingum .

En þetta var ekki eina óhappið þessa vikuna, því í lok viku tóku hressu heimilslegu danirnir sem alltaf eru að baka og gera eitthvað ljúft, upp á því að búa til brjóstsykur (bolscher) og brögðuðust þeir óendanlega vel. En Adam var ekki lengi í paradís því þegar ég var að borða einn brjóstsykurinn brotnaði fylling úr framtönninni minni sem þýðir að ég er nokkrum þúsundköllum fátækari.

Næsta vika leið nokkuð vel, ég mátti lítið gera vegna skurðins á löppinni en tók þó þátt í "Saga's killing day" en það var helvíti gaman og góð æfing. Við vorum þrjú saman, ég, Anne og Saga. Við byrjuðum á brekkuþjálfun, sem innihélt hlaup upp brekkur, framstig niður, hopp upp, afturábakhlaup upp o.fl. Þar á eftir tókum við heilan helling af magaæfingum og enduðum svo á vel rúmum klukkutíma í lyftingasalnum.

Um helgina var að sjálfsögðu partý einsog venjulega og var það Galla-Party. Þar sem strákarnir eru töluvert færri en stelpurnar voru margir hverjir með tvö date, ég þar á meðal. Því miður fengum við ekki að bjóða stelpunum út heldur þurftum við að draga og einnig hvernig við ættum að bjóða þeim. Ég þurfti annars vegar að vera með hjálm á hausnum og hinsvegar á þurfti ég að tala frönsku sem ég kann ekki stakt orð í. En var þetta flott veisla, góður matur og allir litu vel út í sínu fínasta.


Ég og stelpurnar sem ég dró úr skálinni: Lærke sem er ekki í miklu uppáhaldi og Trine ofurspræka...


Strákarnir í körfuboltaliðinu..

Á þriðjudaginn síðasta var svo mót í skólanum í Pool, Dart og Fúsball... Ég sökkaði í þessu móti þó ég sé orðinn töluvert betri í öllu þessu en þegar ég kom hingað, Börkur ég hérmeð skora á þig í Fúsball þegar ég kem heim
En allt í einu þegar ég var bara á röltinu byrjaði ég að finna til í hnéinu og þegar ég leit á það var það heldur betur bólgið. Morguninn eftir var það orðið enn bólgnara og enn meiri sársauki. Fólkið á skrifstofunni skipaði mér að fara á gjörgæsluna og þar var tekið röntgen mynd og blóðprufa en enginn vökvi er inná liðnum og enginn sýking.. Bara fullt af vökva ofan á hnéskelinni og þar í kring.


Einsog þið sjáið þá eru hnéin mín ekki alveg eins...


Og þess vegna settu læknarnir mig í heljarinnar spelku


Jebb, ég er á hækjum...

Ég kom síðan heim í Gerlev með þær skipanir að ég þyrfti að vera með spelku og hækjur síðustu átta daga mína í Danmörku, Great!

Nú ligg ég uppí rúmi flesta daga því ég finn til í hnéinu ef ég hef ekki mikinn stuðning undir fætinum...

En nóg komið af bloggi... Ég er hættur þessu, býst ekki við að byrja aftur
Ég býst við miklum skoðunum og vona ég að þið hafið haft gaman af að lesa frá Danmerkurævintýri mínu...
Pálmi Þór Valgeirsson

Jammogjæja.. margt og mikið búið að gerast síðan síðast og hef ég ekki verið í stuði til að blogga, en nú er það orðið helvíti langt síðan... Alltof langt síðan!!
Sá t.d. tölvupóst sem pabbi var að senda mér og félaga sínum varðandi Ástralíuför okkar og hann endaði það með: “P.s. Pálmi Þór er líka með blogg, www.palmithor.bloggar.is en hann er ekki svo duglegur að skrifa.. Þetta og síðasta kommentið frá Ingva fyllti mælinn hjá mér og sagði mér það að ég yrði að blogga!

Lífið hefur gengið sinn vanagang og er gaman að segja frá því að mér líka alltaf betur og betur dvölin hérna. Ég hef eignast marga mjög góða vini, er bara rétt nýkominn á það stig sem ég veit hvaða einstaklinga ég virkilega finnst gaman að vera með og hvar “ég á heima” hérna í skólanum. Ég er t.d. búinn að fá boð um að koma í heimsókn til Anders, míns besta danska vins næstu heimferðarhelgi sem er í byrjun desember og ætla ég mér að skreppa til Jótlands og skoða aðstæður í heimabæ hans.

Einsog þið flest vitið er bjór-menningin í Danmörku töluvert meiri en á Íslandi, bjórinn er ódýr og eru Danir duglegir að drekka hann. Einnig eru bruggverksmiðjurnar (Carlsberg og Tuborg þar fremst í flokki) með helvíti góða markaðssetningu og það sýndi sig og sannaði 3. nóvember en þá er nokkuð skemmtilegur dagur hér í Danmörku (held það sé alltaf fyrsti föstudagur í nóvember). Þá er dagur sem er kallaður “J-dag” eða “J-dagur” og alltaf eina mínútu í níu (20:59) er byrjað að selja Julebryg eða jólabjór. Verslanir fyllast af jólaöli og allir barir eru komnir með jólaöl á krana.

Mikolaj og Ola á Nat-Toget á J-dagen



Það voru ekki margir krakkar hér í Gerlev þegar þessi dagur var vegna þess að Streetmovement hópurinn var í París og danshópurinn í New York svo við vorum bara frekar fá miðað venjulega. Að sjálfsögðu fórum við í bæinn og smökkuðum aðeins af jólabrugginu og bragðaðist það jafnvel og Daninn sagði og skemmtum við okkur frameftir. Þegar við komum svo heim þá ákváðum ég og nokkrar stelpur að sofa svo bara í “De Blöde” sem er erfitt að þýða en það væri eiginlega “mjúkið” á íslensku. Fullt af sófum og sjónvarp og eitthvað... Kósýherbergi

Daginn eftir var svo partý þar sem þemað var 50’s to the 70’s og enn vorum við fá og því var það aðeins öðruvísi en venjulega og til að mynda fór ég að hoppa á trampólíni, spila körfubolta, spila fótbolta og dansa... Allt sama kvöldið ☺ Svo endaði það með því að ég og 6 aðrir krakkar að mig minnir sváfum í “Kursestuen” sem er pínulítið herbergi hér í Gerlev og var það mjög kósý ...


Anders og Louise voða sæt og fín saman...

Á sunnudeginum heyrði ég svo frá því að Anders, Rune og Trine sem eru öll góðir vinir mínir hefðu pantað sér miða á Bloc Party á miðvikudeginum og að sjálfsögðu sló ég til!
Við leggjum af stað á miðvikudeginum ofboðslega spennt og kostaði lestarmiðinn mig 2500 kr. Eftir 1,5 klst lestarferð erum við komin á áfangastað, en viti menn... Það fyrsta sem við heyrum þegar við stígum útúr lestinni er: “Bloc Party er aflyst” sem þýðir á góðri íslensku að tónleikarnir hafi verið lagðir niður! Gítarleikarinn meiddist víst í hendinni í upphitun fyrr um daginn... Vá ég var vonsvikinn
Á heimleiðinni stoppuðum við í virkilega súru úthverfi/smábæ við Kaupmannahöfn sem heitir Valby, borðuðum á veitingastað sem hafði fengið versta mögulegu einkunn hreinsunar, vegna þess að ekkert annað var opið og klukkan var ekki nema 9, sáum blindfulla unglinga (ég minni ykkur á að þetta hafi verið miðvikudagskvöld) og einn þeirra var að míga á lestarsporið... já súr staður!

Einnig er ég búinn að spila tvo körfuboltaleiki, einn á móti liðinu í Slagelse og hinn þegar Old Students Weekend var hérna. Báðir leikirnir voru gríðarlega spennandi. Ég spilaði mjög vel í fyrri leiknum á móti Slagelse, fullt af stoðsendingum og var með þeim stigahærri ef ekki sá stigahæsti. Leikurinn var tvíframlengdur og endaði með 1 stiga sigri okkur í vil. Þeir fengu tvö tækifæri til að vinna en þeir klikkuðu tvisvar.
Seinni leikurinn var við lið gamalla nema, það var meiri gamnileikur og ekki alveg eins mikil alvara. Mér gekk ekki eins vel í þeim leik og voru skotin að klikka, en sá leikurinn endaði jafn og þurfti að framlengja. Við unnum svo með 2 stigum og skoraði ég síðustu körfuna þegar 14 sek voru eftir, svooo ljúft!

Svo var að sjálfsögðu partý um kvöldið með gömlu nemunum, allt stútfullt af fólki hérna... Finnst notalegra að hafa bara krakka þessa árs verð ég að segja!

Síðustu helgi fór ég svo í heimsókn til Ebbe... Byrjaði daginn á því að versla aðeins og hitti svo Ebbe heima hjá honum seinni partinn. Einnig sá ég félaga okkar hann Thomas Holmboe Bang. Um kvöldið fórum við Ebbe í partý hjá deitinu hans og sváfum svo bara þar...

Ég vona að þið séuð sátt við þetta blogg... Býst ekki við að nenna að skrifa mikið í nánd...

Venlig hilsen,
Pálmi Þór

Mikið rétt, ég og Bríet fengum það verkefni að baka köku fyrir "Boholds-meeting" dagsins... Við bökuðum djöflatertu en skýrðum hana "Hi Sam-Kage" en "Hi Sam" er ein af frægum setningum skólans, Sam er kennarinn sem allar stelpurnar eru að missa sig yfir, hér er afraksturinn:

Dýrleg kaka ekki satt?

Fátt er að frétta, annarskiptin búin og ég hættur í fótbolta, íþróttasálfræði og gömlum leikjum og við tekur Nudd sem ég er nýkominn úr og var awsome, Musik og kannski gítar... Veit ekki alveg með það því ég er ekki með gítar.

Ég var staddur í Vallekilde Folkhighskole um helgina og var aðalumræðuefnið Evrópusambandið og hlutir tgengdir því og Evrópu. Að sjálfsögðu var partý um kvöldið

Saga, Pólverjar og Tékkar í stuði


Wojtek, Kate og Mikolaj

Nóg í bili... fátt að frétta en ég hef það gott! Takk fyrir komment síðasta bloggs, gaman að heyra frá ykkur..


Bæ!

Tékkland, Harachov, Giant Mountains og hvaðeina...

Ég er nýkominn heim frá Tékklandi og var það án efa frábær lífsreynsla og skemmti ég mér ofboðslega vel. Í þessari færslu ætla ég að fara vel og vandlega yfir gjörðir mínar í þessari ferð og því verður hún svolítið löng og kannski ekki áhugaverð fyrir alla, en það eru margir heima sem vilja fá að vita hvað ég er að gera svo ég geri þetta bara ítarlegt!

Við lögðum af stað frá Gerlev klukkan níu á Sunnudagskvöldi og við blasti 13 tíma rútuferð til Tékklands. Ferðin gekk vel og fórum við í ferju milli Sjálands og Þýskalands og síðan var keyrt yfir nóttina og næsta sem ég man var að ég var vakinn við landamæri Tékklands og Þýskalands. Við blasti falleg náttúra Tékklands.

Um borð í ferjunni... Rune gerir "flugvélina" með Gitte

Við komum síðan á hótelið um 11 leytið á hótelið okkar “Sport Hotel” nokkuð crappy 2 stjörnu hótel, staðsett í paradís Tékklands Harachov. Ég lennti í mjög góðum hóp og úr þeim hópi fékk ég þrjá pólska herbergisfélaga, Kamil, Peter og Wojtek. Það var án efa forvitnilegt en samt sem áður mjög skemmtilegt. Ég hef gaman af þessum vitleysingum.
Fyrsta daginn, byrjuðum við á frekar lélegum hádegismat sem samanstóð af brauði, kjöti af skornum skammti og slöppum eftirrétt. Þar næst upplifði, að ég held, einn af draumum karls föður míns en við vorum send af stað í hjólaferð (Mountain Biking) í ekki ómerkari fjöll en “Giant Mountains” eða “Krkonoše” (lame nafn?). Þessi ferð var ótrúlega skemmtileg en jafnframt mjög erfið. Við í erfiðari hópnum (auðveldari hópurinn fór upp með lyftu) byrjuðum á því að hjóla upp í móti 11 kílómetra og tók það heldur betur í. Þegar upp var komið blasti við frábær náttúra og stórkostlegt útsýni yfir stærstu fjöll Tékklands (þó ekki nema 1620 m).


Eftir þessa 11 km upp í móti tók við langur kafli þar sem hjólað var upp og niður stærri og minni brekkur og í lokin var svo brunað niður fjallshliðina að hótelinu. Þessi ferð var samtals 28 km og tók eitthvað um tvær klukkustundir með töluvert af stoppum.
Um kvöldið sofnaði ég svo einsog ungbarn klukkan níu, svo þreyttur var ég ☺


Dagur tvö var einnig mjög skemmtilegur og gerði ég eitthvað sem mig langar að gera aftur en við byrjuðum á því að fara í eitthvað sem heitir “High Ropes”. Byrjað var á því að fara í öryggisreglurnar um hvernig ætti að nota beltið sem maður hangir í og svo var farið í low-ropes en það er einsog high ropes nema alveg við jörðina. Síðan var farið í loftið, og þar er maður látinn gera ýmsar kúnstir á reipum uppi í loftinu. Þetta er mjög erfitt að útskýra svo ég ætla að láta myndirnar tala sínu máli.

Ég doin' mission impossible drop...


Karina í einni "brautinni"


Peter í einni "brautinni"


Stökk af tólf metra háum stöpli og gripið í boxbúða


Ég með öryggislínuna...


Ég á Indiana Jones brúnni...

En allavega, þá var þetta ótrúlega skemmtilegt og enn skemmtilegra þar sem ég er töluvert lofthræddur.
Eftir hádegið fórum við í klettaklifur og var það einnig ótrúlega skemmtilegt, ég ásamt tveimur öðrum komumst hæst í “erfiðu brautinni” svo komst ég alla leið upp í medium brautinni, báðar voru þær 15-20m háar. Svo var einnig klettasig “repelling” það var eitthvað um 20 metrar. Þetta var allt ótrúlega skemmtilegt þó svo að biðin á milli klifursins hafi verið fullmikil.

Ég að klifra upp erfiðustu leiðina


Ég að síga... Sigpósan mín

Á þriðja degi, eða miðvikudeginum fórum við svo í “Tracking trip” en það er annað orð yfir göngutúr. Þetta var ekkert venjulegur göngutúr því við fórum með rútu yfir til Póllands og röltum þaðan að hótelinu okkar í Tékklandi, ég myndi giska á að þetta hafi verið einir 15 km. Hálendið ótrúlega fallegt og skemmtileg leið til að labba.
Um kvöldið fórum við svo í bæinn og kíktum á kaffihús og fleira. Þar sem þetta var mikill túristabær þá var töluvert um svona útimarkaði/sölutjöld. Í einu þeirra var Kínverji sem rændi einn strák úr skólanum. Strákurinn ruglaðist á 2000 og 200 kr. seðli og gæjinn gaf honum ekkert til baka!


Hér stend ég með annan fótinn í Tékklandi og hinn í Póllandi


Staddur í fjöllum í Póllandi... Falleg náttúran!

Á fimmtudeginum fórum við svo í nett brjálað bobbsleðarace. Bobbsleðabraut úr járni og bobbsleðar á hjólum. Þvílíkur hraði sem maður náði en einnig fór maður töluvert hraðar ef tveir sátu sleðann. Ég var í keppni við Sögu, Anders, Esben og Rune og var Esben hraðastur. Svo næst síðustu ferðina ákváðum við að vera tveir á hverjum sleða, ég og Rune, Anders og Esben og Saga og Peter. Við Rune vorum í miðjunni og vorum komnir á fullt skrið þegar við heyrum Anders og Esben öskra “crash”... Þá höfðu þeir oltið af sleðanum og stukku svo uppúr brautinni. Ég og Rune þrykktum á sleðan þeirra og fór hann í loft upp og yfir hausinn á okkur. Saga og Peter komu síðan á fullu og klesstu á okkar sleða og svo endaði þetta með því að ein stelpa sem var á eftir Sögu og Peter klessti á þau með þeim afleiðingum að Saga meiddist í baki. Þrátt fyrir hörkuárekstra voru það einu meiðslin.


Mie og Esben koma fyrst framhjá og svo ég og Rune, Hraðinn sýnist lítill en er í raun töluverður!

Um kvöldið var loksins haldið á veitingahús þar sem bragða mátti Tékkneska afurð, eða bjórinn. Ekki kostar hann nú mikið þarna, eða einungis 90 kr. hálfur lítri og það á veitingahúsi. Fengum við dýrindis steik, góðan bjór (jafnt dökkan sem ljósan), góðan ís og að lokum héldum við af stað heim. Þar sem allir herbergisfélagar mínir voru farnir til Prag eða Póllands þá bauð ég fólki að koma í heimsókn í herbergið mitt og var mikil stemmning. Reynar braut Jeppe klósettkassann inni í herberginu mínu og veit ég ekki hvort hann þurfi að borga eitthvað eða ekki ☺


Skål að hætti Dana


Jeppe og Rassmus megakátir

Á föstudeginum fórum við svo til Prag og finnst mér Prag ofmetin borg! Hún er falleg og allt það, en mér fannst óþolandi hversu ótrúlega mikið var af “Souvenirs” búðum og miklu drasli. Einnig er ekkert svo ódýrt að versla föt þarna, aðallega maturinn sem er ódýr og hægt að fá flottan mat fyrir lítinn stað. Við strákarnir fórum á Ítalskan stað sem klikkaði heldur betur ekki - Ekta þunnbotna ítalskar Pizzur og ís í eftirmat. Einnig settum við okkur það markmið að borða á klukkutíma fresti meðan við værum í Prag. Ég beilaði á einu sinni en Tim tókst að borða á klukkutímafresti í 9 klukkutíma, við fórum tvisvar á McDonalds, einu sinni á KFC, einu sinni á kaffihús, ítalska staðinn og svo voru kexkökur einu sinni.

Anders, Esben, Jonas, Ég og Tim á frægu brúnni í Prag


Tim með tékknesku vinum sínum

Að lokum stigum við svo uppí rútuna og við tók langt ferðalag heim til Gerlev.

Var síðan haldið partý um kvöldið þar sem var haldið guðaþema, ég var guð alsælu, tilfinninga o.fl. úr grísku goðafræðinni. Minnir að hann heiti Dyomisus og var ég tilnefndur fyrir besta búninginn/lookið en ég sigraði ekki.

Ég í karakter... Nett creepy!




Frábær vika sem ég mun seint gleyma!

Vill líka koma því á framfæri að ég er búinn að kaupa miða á FC Copenhagen vs. Atletico Madrid 5. desember og verður það án efa snilld!

Langt blogg svo þið fáið ekki annað alveg strax... bæjó!

Pálmi Þór!

Um daginn, nánar tiltekið klukkan fimm á föstudaginn síðastliðinn, skrapp ég í svokallað danskt “Adventure race” og er mjög líklega eitthvað sem ég geri aldrei aftur en ég ætla að fara aðeins í gegnum ferðasögu mína yfir þetta “ævintýrakapp”

Skipt var nemendum skólans í 20 lið, 4 í hverju liði. Ég var í liði með Bayuk, grænlenskum skakkatanna strák, Lisu og Michaelu dönskum hnátum. Þetta taldi ég vera fínasta lið. Tveir keppendur fóru á hjóli og línuskautum til næsta bæjar þar sem race’ið byrjaði en hinir tveir fóru með rútu.
Þegar þangað var komið var okkur strax hent í Orientering run (einhverskonar ratleikur eftir korti) um bæinn og voru nokkrir staðir á kortinu mertkir inn. Strax í fyrsta task’inu stoppaði einn okkar liðsmeðlimur vegna “slæmra hnjáa” svo þar fóru sigurmöguleikar okkar. Því ákváðum við að láta okkar för einkennast af skemmtun.


Adventure race liðið mitt; Ég, Lisa og Bayuk

Ég nenni ekki að fara svona ítarlega í ferðalagið en það var heldur betur langt og strangt. Samtals var ferðast 58 km á vegum Sjálands og svo fyrir utan það var töluvert af þrautum sem þurftu að leysa einsog Orientering hlaupin og því var talið að samtals hefði þetta verið um 70 km ferðalag allt í allt. Ég komst að því að ég get línuskautað án þess að meiða mig í bakinu og vakti það upp mikla gleði!

Vinaliðið okkar, sem rölti með okkur í blíðunni á ströndinni: Julie, Lærke, Bolec og Simon

Ég ætla að fara yfir það í puntkum það helsta sem við gerðum:
• Ferðuðumst mikið á götum Danmerkur, hjólandi, skautndi og hlaupandi
• Þurftum að fara í Orientering Run í svartamyrkri í einhverjum skógi með fullt af brenninetlum og trjám. Spooky stemmning, einsog Bayuk sagði: “Wow, this is like Blair witch project”.
• Vaða 100m í sjónum, synda 50m í sjónum og vaða 100m um hánótt. Semsagt ferðast 250m í ísköldum sjónum um hánótt.
o Tvær stelpurnar sem voru á þessari stöð á sama tíma og ég gerðust meira að segja svo kaldar að fara naktar, því þær voru ekki með sundföt :D
• Sofa úti á dýnu í svefnpoka
• Vakna í skítakulda
• Svo kom sólin og þá var þetta æææðislegt
• Labba einhverja kílómetra á ströndinni í glampandi sól
• Leysa leiðinda landafræðikort
• Koma heim í heitt kakó, brauð og fleira gúmmelaði eftir að hafa verið úti í ca. 24 klukkutíma


Malte, Laura og Lisa að snæðingi... Ekki voru matpakkarnir sem maður gat gert sér neitt til að hrópa húrra fyrir.

Mitt lið endaði næsta síðast en við höfðum ótrúlega gaman og í sólinni á ströndinni höfðum við það bara gott og vorum ekkert að keppast, frekar að hafa gaman vegna þess að einn meðlimur hafði hætt og því töldum við að við gætum ekki unnið.

Þetta er svona það helsta og var þetta án efa ótrúleg lífsreynsla og mjög gaman. Þó ég telji það ekki líklegt að ég muni gera eitthvað líkt þessu aftur.

Um kvöldið var svo að sjálfsögðu partý. Var þetta samt sem áður rólegasta partý því allir voru þreyttir eftir langt og erfitt hlaup. Ég fór einna síðastur í háttinn og var klukkan þá ekki nema 2. Áður en ég fór að sofa bauð ég samt Tim og Malte í kókómjólk og kökur og spjölluðum við yfir kakói og kexi um allt og ekkert. Góður endir á góðum löngum degi.


Danir eru skuggagóðir í fúsball, Simon og Jonas spilandi í partýinu


Mikolaj og Fie dönsuðu einsog vitleysingar...


Simon, hnakki skólans búinn að sanka að sér kvenfólki: Fie, Emma og Karina

Í gær gerði ég líka eitthvað sem ég býst ekki við að gera aftur. En við lögðum af stað tólf ferskir krakkar og 3 kennarar/leiðbeinendur til einhvers bæjar á Fjóni. Við sem erum í áfanganum “Gamle Leger” - Gamlir leikir áttum að kenna þar einum skóla. þegar mætt var á staðinn biðu okkar rúmlega 300 krakkar allt frá 0. bekk upp í 9. Hóparnir voru jafn misjafnir og þeir voru margir og því mjög erfitt að leiðbeina sumum en auðvelt að leiðbeina öðrum. Ég talaði meira að segja fullt af dönsku og skildu krakkarnir mig í flestum tilvikum. En þetta var gaman og ég lærði án efa mikið á þessu.

Á föstudaginn fer ég svo með sama hóp til Kaupmannahafnar að prófa einhvern nýjan GPS-roleplaying-gamaldags leik á einhverju safni. Ég gæti fengið það hlutverk að vera sonur bóndans, sonur malarans eða eitthvað álíka. Lýsi því betur þegar ég hef upplifað það.

Svo á Sunnudaginn fer ég til Tékklands í viku. Það verður frábært held ég, við komum til með að vera á fjallahóteli og stunda ýmsa iðju yfir daginn í fjöllunum, þ.á.m. klifur, hanga í reipum og stökkva á milli þeirra og eitthvað í þvílíkri hæð, fara á bobbsleða á hjólum og svo fáum við að vera síðasta daginn að dunda okkur í Prag. Ég tek myndavélina að sjálfsögðu með mér og sýni ykkur betur þegar ég kem heim aftur.

Ég kveð því að sinni og vonandi hafið þið haft gaman af lesningunni...

Tim sposkur á svip

Minni á bloggið hér fyrir neðan þetta, nýtt og sjóðheitt!

Vildi bara koma þessu á framfæri, ég hef fundið leið til að geta host'að myndirnar mínar ókeypis án þess að þurfa að vera með eitthvað vesen..

Facebook dömur mínar og herrar er máálið! Hér eftir mun ég henda fullt af myndum með bloggunum, en ef þið viljið sjá allt heila klabbið verðið þið að fá ykkur Facebook aðgang og adda mér sem vin :)

Kv. Pálmi Þór

Margt hefur drifið á daga mína síðan síðast og ætla ég að fara aðeins yfir það helsta... Og Ragnhildur, þú veist að ég þoli ekki þegar ég er beðinn um blogg! ☺ Skemmtun Danaveldis heldur áfram, þó ég sakni Íslandsins mikið, fjölskyldunnar og vinanna.

Ég og Saga skelltum okkur til Slagelse í síðustu viku, ég á hjóli og hún á skautum. Við keyptum okkur sitthvort stykkið af myndavél, Canon Ixus 70 black... Awsome stuff!

Skóladagarnir eru nú yfirleitt voða svipaðir, nema í síðustu viku fengum við, nemendurnir í “Gamle Leger” (gömlum leikjum fyrir ykkur sem ekki skiljið dönskuna) tvö töluvert stór verkefni. Annars vegar á morgun þurfum við að kenna 50 nemum skólans leiki, útlendingunum (The Internationals = Tékkar og Pólverjar) og svo hinum hluta hópsins. Hins vegar þurfum við að ferðast í einhvern grunnskóla og kenna um 300 nemum og verður það án efa forvitnilegt, þar sem þar munu ekki nálægt því allir kunna ensku.

Anders, annar minna bestu dönsku vina í gömlum leikjum

En ég nenni ekki að tala beint um áfanga skólans, ég stunda körfu, fótbolta, íþróttasálfræði og Gamla leiki. En helgarnar, þær eru aftur á móti töluvert öðruvísi og aldrei eins.

Núna síðasta helgi verður án efa eftirminnileg, en ég tók þátt í að plana og framkvæma atburði laugardagsins. En að föstudeginum, þá byrjaði hann einsog allir aðrir dagar (fyrir utan helgar): Morgunmatur og morgensamling. Fyrsti tími á föstudögum er svo alltaf sameiginlegur yfir allan skólann og í þetta skiptið var hörkupúl, þrekhringur með allskonar leikjum, æfingum og skemmtilegheitum. Dagurinn leið ósköp venjulega en það sem ég ætla að tala um er skemmtilegasta djammið til þessa í Danmörkunni.

Inni í discotjaldinu: Ég, Anders og Esben hressir og kátir

Tvær stelpur tilkynntu í matartímanum að þær ætluðu til Slagelse, næsti bær, að skemmta sér og vildu endilega fá fólk með sér. Það gerðist svo að nálægt því hálfur skólinn fór og ég gerðist svo djarfur að fara “einn” eða án Íslendinganna, þau voru ýmist þreytt, löt og ekki á staðnum. Það sem ég aftur á móti vissi ekki, að það var “Kulturnat” í allri Danmörku og þvílíkur fjöldi fólks saman komin í miðbæ Slagelse, sem er rúmlega 30 þúsund manna bær. Við fylgdumst fyrst með Street Movement gæjunum frá skólanum sýna listir sínar og röltum svo af stað. Dönsku strákarnir sögðu mér að algengt væri að ungir krakkar tækju sín fyrstu skref í bjórdrykkju þennan dag/þetta kvöld og var það vel greinilegt - því vildum við ekki vera úti með “litlu krökkunum”. Við löbbuðum um allt, en það var troðið á flestum stöðum, súrt! En þegar við höfðum labbað í þónokkra stund, og sumir ákveðið að fara heim því ekkert væri að gerast fundum við mestu partýstandara sem ég hef kynnst, en það eru Pólverjar skólans. Voru þeir byrjaðir að djamma í einhverju partýdiskótjaldi og trylla lýðinn þar. Við tókum þátt í diskódansinum þeirra langt frameftir og var þetta alveg fráábært kvöld.

Ég og Karina í tjaldinu... Það fengu allir á disco'inu svona hatt

Laugardagurinn var frekar rólegur til að byrja með, en við efndum til keppni í “Bouquet-Throwing” sem upphitun fyrir kvöldið, en þá héldum við einmitt brúðkaup og fengu allir sitt hlutverk - Ég var nörd (Tilviljun?)

Tim hinn góði danski vinur minn í Boquet-throwing keppninni um morguninn


Nördinn ég í brúðkaupinu :)

Það var æðislega fyndið að sjá suma karakterana og lifðu sumir sig algjörlega inn í hlutverkin, t.d. öskraði ég í miðri athöfn “Mission accomplished” þar sem ég spilaði Call of Duty alla athöfnina. Saga, sem var lítið barn, borðaði blóm og vældi svo og vældi og var hlegið dátt af henni. En að lokum tókst Sooty (kennari í skólanum) að gifta Vaclac og Lise. Að lokum var brúðkaupsveislan og fékk brúðurinn einkadans frá pólskum herrmanni í brúðkaupsgjöf, ég er ekki frá því að hann hafi reynslu í þessu, hann gerði þetta “mjög vel”

Án efa fagmanlegur einkadans...

Partýið stóð svo frameftir nóttu og hafði ég gaman af....

Núna er ég nýkominn frá Ollerup sem er rooosalegur skóli, fimleikaskóli. En þar voru saman komin flestallir íþróttalýðháskólar í Danmörku. Ég tók þátt í blakmóti og viti menn, okkur tókst að sigra tvo leiki á móti liði sem actually æfir blak í skólanum sínum og enda þar með í 3. sæti. Það var reyndar mikið að þakka Pólverjunum í liðinu okkar en þeir eru greinilega með töluverða reynslu.

Ég er ekki enn búinn að ákveða hvar ég mun “hosta” myndirnar mínar á netinu en þær eru allar á www.facebook.com loggaðu þig inn / fáðu þér aðgang og gerðust vinur minn og þá muntu geta séð þær. Vil að sjálfsögðu helst geta hostað þær frítt, en samt á server sem er ekki skítahægur....

Spurning dagsins: Hvar finnst þér að ég ætti að hosta myndirnar mínar?

En gott í bili...
Hejhej
Kærlig Hilsen Pálmi Þór

---

Stal þessari frá Sögu og textinn hennar var svo hljóðandi:
Pálmi er ótrúlega ferskur og fyndinn. Hann kann reyndar ekki reglurnar í fótbolta en hann er skólameistari Vestfjarða í curling. Hann hefur sett sér það markmið að cutta mig í klessu og því er ég með strengi allan daginn alla daga.

Jahá, Pálmi hinn danski skrifar á ný...

Þetta verður stutt og laggott því ég hef ekki frá miklu skemmtilegu að segja og ég nenni ekki að gera langt innihaldslaust blogg um ferðir mínar, en ég nenni að gera stutt innihaldslítið blogg um ferðir mínar ☺


Eplatrésgarðurinn í skólagarðinum, fresh epli when ever you want!

Ég lofaði myndum í næsta bloggi, ég verð bara að stela myndum frá Þórfríði því ég fann ekki myndavélina sem mér langaði í á nógu hagstæðu verði í Kaupmannahöfn, ætla að hjóla til Slagelse á morgun og reyna að finna El-Giganten (svipað og BT)


Frægi gæjinn í skólanum, var víst einhver barnastjarna í Danmörku og var algjör 12-13 ára gamalla stelpna segull. Hér er hann með vini sínum að hvetja fótboltaliðið til dáða (Klappstýrur liðsins)
Razz - Kickflipper


Hann er einnig alltaf að sýna sig í salnum.. nóg af karetekicks og eitthvað

Virku dagarnir ganga einsog venjulega, íþróttir, matur og svo að lokum auðvitað “skal man hygge sig”. Finn skólameistari, 60 ára gamall ótrúlega hress kall, átti afmæli núna í vikunni og því var “reception” á föstudeginum, boðið var upp á ekta danska “veislu” - Pinnamatur, bjór, gos, Hvít-, Rauð- og Rósavín og var það frábært. Þessi helgi var heimferðarhelgi hjá dönsku krökkunum og því var mikið um “útlendinga” hér, Pólverjar, Íslendingar og Tékkar. Því ákváðum við Íslensku krakkarnir að skreppa til Kaupmannahafnar og höfðum gaman af, glampandi sól og mikil gleði einkenndi þá ferð. Verslaði mér skyrtu og bol og svo fórum við í Tívólí þar sem adrenalínið fékk að streyma um líkamann.


Finn skólameistari, Þórfríður og Sam - Kennarinn sem allar stelpurnar eru að missa sig yfir.


Íslensku stelpurnar að Snædísi fráskilinni.

Í dag er sunnudagur og allir Danirnir heima, því ákváðum við Saga að fara að lyfta og ætla ég að láta stelpuna púla og einnig mun ég sjálfur taka veel á og þyngja mig aðeins. Einnig er þvottadagur í dag og er ég að bíða eftir að stelpurnar taki sig til og nenni að koma að þvo með mér.


Og að lokum, hnakki skólans... Vel tanaður, stinnir upphandleggir, stripur og hár uppí loft!

Pálmi er kominn með nóg, kem með sjóðheitar danskar fréttir síðar!

---

Myndir fengnar af www.blog.central.is/toffa-dk , fleiri myndir þar... Tjekkit!